تا %60 تخفیف خرید برای 8 نفر با صدور مدرک فقط تا
00 00 00
در توسینسو تدریس کنید

چرا موسیقی ما رو به ابتذال است ؟

خوب این روزها منم خواننده شدم ! شما چطور ؟ این روزها هر کسی به خودش اجازه میده که بیاد و خواننده بشه ! نه اینکه الزاما صداش خوب باشه ها نه ! بلکه به خاطر اینکه خوب برای برند شدن پول صرف می کنه یعنی به خاطر پول هایی که خرج می کنه تبدیل میشه به یه برند مقطعی در موسیقی ایران !!! مثلا طرف 100 میلیون داده که تو برنامه دورهمی مهران مدیری دعوت بشه ! یا مثلا 100 میلیون داده تو خندوانه بیاد نقش ریپورتاژ آگهی رو برای خودش داشته باشه ! بعد میاد کنسرت میده ! فالش که میخونه هیچ ! معنی موسیقیش که چرته هیچ ! کپی برداری که می کنه هیچ ! تازه جالبه کلی هم طرفدار داره و برای کنسرتش جای سوزن انداختن هم نیست ! خوب اینجا یه چیز رو باید متوجه بشید که دیگه موسیقی خوب نیست که مخاطب داره ! موسیقی تجاری هست که مخاطب داره ! آدمها برای دیدن اشخاص معروف میان بیشتر تا اینکه بگیم به خاطر موسیقی میان ! بهتون قول میدم شما هم اگر کمی ته صدا داشته باشید ، با 500 میلیون تومن هزینه درست و برند سازی شخصی می تونید معروف بشید و حتی در کمتر از یک سال دیگه کنسرت هم برگزار کنید !

تا حالا دقت کردید اونهایی که خیلی کارشون تو موسیقی درست هست چرا نمیان مهمون برنامه های مختلف تلوزیونی بشن ؟ چرا اینقدر حاشیه ندارن ؟ اینقدر حضور ندارن ؟ چون درگیر خود موسیقی و واقعیت هاش هستن نه برند سازی های امروزی ... اینقدر آهنگ های چرت و بی معنی زیاد شده که دیگه نمیشه متوجه شد طرف هدفش از آهنگی که ساخته چی بوده ! مثلا یه نوع دیگه هم داریم که میاد از صد تا آهنگ نوستالوژی و دوست داشتنی قدیمی تیکه تیکه بر میداره و میکنه آهنگ جدید ! طرف میخونه شب که شد همش میای تو خواب من !! شب که شد شب که شد !! خوب عزیز من شما روز احیانا هیچوقت طرف تو فکرت نمیاد ؟ حالا خارج از شوخی خیلی مثال هست که طرف میاد یه چیزی که معنی نداره عملا رو تبدیل می کنه به موسیقی ! مثلا دونه دونه دونه دونه چجوری ممکنه یه ستاره تو آسمون باشه ؟ خوب قطعا دونه دونه یه ستاره نیست خیلی ستاره هست ! والا ... موسیقی های این روزهای ما طوری شده که فقط تجاری هستن و تاجرها روشون سرمایه گذاری می کنن ، شما فقط در لحظه ازشون لذت می تونید ببرید ، دیگه نمی تونید روی متن و آهنگ موسیقی فکر کنید ، از معنی شعرش لذت ببرید ، هیچ فکرش رو کردید چرا موسیقی های دهه شصت و هفتاد و اونهایی که برای ما واقعا آهنگ های ماندگار درست کردن که هیچوقت کهنه نمیشن چرا اینقدر تو ذهن ما موندن ؟

استفاده درست از ادبیات ، استعاره ، مفاهیم ادبی ، ایهام و ... واقعا باعث می شد موسیقی و آهنگی که هست و آهنگساز تبدیل به یک شاهکار هنری کنه ، نمیگیم این روزها کسی نیست اینکار رو بکنه اما خیلی کم شده ! اینهایی که الان آهنگ هاشون رو گوش میدید ! آیا سه سال دیگه هم این آهنگ رو گوش میدید ؟ یا اینکه فقط یک سال تاریخ مصرفش بوده ؟ یکی میخوند تیکه تیکه کردی دل منووو ... بیا تو خودت بیا تو ! فقط تو بیا پلوی من !! بعد این شاهکار موسیقی شد ! اما چقدر تاریخ مصرف داشت ؟ چند سال ؟ الان هم همون آهنگ رو گوش میدید ؟ اما وقتی طرف میخونه وقتی میای صدای پات از همه جاده ها میاد ... انگار نه از یه شهر دور ... که از همه دنیا میاد ... این رو چقدر گوش میدید ؟ قدیمی شد ؟ هیچوقت قدیمی نمیشه ... موسیقی ما شده موسیقی چهره ها برای تجارت ... طرف توی مصاحبه کنار اسپانسرش وایساده ! اسپانسره تو دوربین زل میزنه میگه هر کسی میخاد فقط با موسیقی کار فرهنگی کنه از در بره بیرون ! من فقط تجارت می کنم و تاجرم باید پول بسازم ! کاری به هنر ندارم و خواننده هم مثل ماست کنارش وایساده تایید می کنه !! اما سلیقه عوام مردم هم بی تاثیر نیست ، عوام به جای پیدا کردن موسیقی ، تحت تاثیر شبکه های اجتماعی ، تلوزیون و برند سازی افراد قرار می گیرن ، به خاطر همین میگن مثلا کنسرت پروفسور فلانی میخایم بریم ! خوب جان من پروفسور هم که باشه هنرمند نیست ! چرا باید بری اون موسیقی درپیت رو گوش بدی و حال هم بکنی ؟ البته دلیلش تخلیه روانی شدن هم هست توی کنسرت های شاد که فقط بالا و پایین بپریم که خوشیم و حال می کنیم ... من فقط به عنوان یک نظر شخصی این رو بیان کردم خوشحال میشم شما هم نظر بدید که چرا موسیقی های امروزی موندگاریشون خیلی خیلی کمه ولی موسیقی ها و آهنگ سازی های قدیمی خیلی موندگار هست تو ذهن ما و به ندرت دیگه چنین آهنگسازی هایی انجام میشه .

نویسنده : محمد نصیری

منبع : جزیره هنر وب سایت توسینسو

هرگونه نشر و کپی برداری بدون ذکر منبع و نام نویسنده دارای اشکال اخلاقی است

نظر شما
برای ارسال نظر باید وارد شوید.
20 نظر
افرادی که این مطلب را خواندند مطالب زیر را هم خوانده اند